గావర గావర

గోరు వెచ్చని పలకరింత

కన్నీటి కింద తడిసిన భూమి
బంగారు పచ్చని చర్మపు
సుతి మెత్తని తాడన రేపిన
అలజడి

అలనాటి పొరల కింద
పచ్చి అక్షరాలు తడిపిన దేహం

నోరు లేని
చేవ లేని
నిర్వీర్య సందర్భాల
నిస్సత్తువ

అందరమూ
పోనిచ్చుకున్నాం
చేతిలోని బంతిని
గాల్లోకి విసిరి
కొత్త దిశలు తెలియనంత ....
జీవితం అడిగినా
తర్వాత తెలిసిన అసహాయ శూరత

కంఢర సంకోచాల వ్యాకోచాల మధ్య
దేహం
రోడ్డు రోలర్ కింద

వాస్తు దోషాల ప్రేమ

నిజం బ్రతక లేని జ్వాలా కాలం
హాలా హల కోలా హలం

వ్యాప్తి చెందిన
విసుగు

పౌరుష కిరణాల దాటికి
చెలిమి చెలమ బరిబత్తలాయే

గోరీలు మోసుకుంటున్న
మనుషులం

వేడెక్కుతున్న వెన్నెల కింద
బతుకంతా బొబ్బలు బొబ్బలు...