Tuesday, January 1, 2013

పొరల కింద...



ఇదీ మామూలుగానే 
తెల్లారింది 
నీ మనసులోనే ఏదో ఉంది 
కొత్తనీ 
పాతనీ 


అదీ మామూలుగానే 
పరుచుకుంటుంది 
నీ మనసులోనే ఏదో ఉంది 
దగ్గరనీ 
దూరమనీ 


ఏ క్షణమైనా ఒకేలా ఉంటుంది 
ప్రేమగా 
నీ మనసులోనే ఏదో ఉంది 
ఎక్కువనీ 
తక్కువనీ 

    .....

Monday, December 31, 2012

నడిచినదంతా వసంతమే



పాచిక నువ్వే 
విసిరుంటావ్  

నీ గుండె ధైర్యానికి 
మృత్యువు మురిసి పోయింది 

నా చిన్ననాటి చెలికాడా 
శివ శివ రాజ రాజా శివరాజా..

సూర్యునికి ముఖం లేదు 
ఈ పూట తో ఈ సంవత్సరమూ 
నీతో పాటు  కాలి మసవుతుంది 

జ్ఞాపకాల్లో ప్రాణం పోసుకుంటావు
బతికిన జాడలన్నీ 
సతత హరితంగా చిగుళ్ళు తొడుగుతాయి

నా గుండె మీద 
అంటుకుపోయిన ఆలింగనం
కామంచి సైకిల్ తొక్కుడం నేర్పుతుంది 

నువ్వు జేబు నిండా తెచ్చిచ్చిన 
రేగు పండ్ల తియ్యని కాలం 
మళ్ళీ కోసుకొస్తావా...!

పరుగు పందెం లో 
ముందుకు పోయావు మిత్రుడా!
సెలవు సెలవు .

ఈ ప్రపంచం నుంచి 
నువ్వేం నేర్చుకున్నావో తెలియదు కాని 
నీ నుంచి తెలుసుకున్నది మాత్రం 
కమ్మని స్నేహం .

  .....

Sunday, December 30, 2012

మనుషులు రేపే తుఫాను

తైలవర్ణ చిత్రమై 
జ్ఞాపకం పరుచుకున్న 
ఉచ్వాస నిశ్వాస మధ్య 
శుభ్ర లిప్త సమయాన్ని 
నీకిస్తున్నా ...

నిశ్శబ్ద సమయాల్లో 
సూర్యున్ని పూసుకున్న ప్రకృతి 
ఎర్రెర్రగా ...
నా గుండెల మీద చిగురిస్తున్నది 

ఒడ్డున ఉన్న నన్ను 
ఆలోచనల సేలయేరొకటి కొట్టుకు పోయి 
దిబ్బలా విసిరిన సమయాలు 
కరుకు గా కుచ్చుకుంటున్నాయి 

దూది కన్నుల్లోంచి 
పిండిన కొద్దీ దుఃఖం 
తడుస్తున్న దేహం 
ఆవిరి సెగల మౌనం తో 
దీనంగా పలకరిస్తున్నది 

ఆకలి పేగుల బంధాలు 
తరతరాల కాలాన్ని చుట్టుకొని 
బతికిన ఆనవాళ్ళని 
బందించి  ఆగిపోయిన 
కమలిన రాత్రి కలవరపెడుతున్నది

సజీవంగా ఉన్న సకలం  
స్పర్శ కల్గి ,
ప్రశ్నల్నిమర్మంగా 
నరాల్లో మెలికలు పెడుతున్నాయి 

మనసు చుట్టూతా పొంగిపోతున్న 
సముద్రం.


Sunday, December 16, 2012

స్వభాష 1


ఈ ప్రపంచం ఇట్లా సాగకుండా ఆగదు.దాని పుట్టుక నీకు అంతు పట్టనట్టే ఎట్లా దొర్లుతుందో మాత్రం తెలుసుకునే తాపత్రయం వదులు.మనం ఇక్కడ గుండెలలో గుండెల్ని వెలిగించుకుంటూ మనసు నిండా మార్మోగుతున్న భజంత్రీల సాక్షిగా అణువణువును ఆలింగనం చేసుకుంటూ, అడ్డదిడ్డంగా బుద్దిని బెత్తం నీడన సవరించుకుంటూ బండి గిల్లను అనుకరించక తప్పదు .దూరాలను చేరుకోవటం ఏమీ ఉండదు.నీ దగ్గర కొచ్చేదే నిలువు అడ్డంగా చీల్చినా ,తర్కించినా మిగిలేది క్షణమే ...ఇంకా విభాగించినా ఆ క్షణ కణమే.నీ సంచీ ఖాళీ చేసుకో,మున్దేముందో పదునుకు నేర్పు .పనికిరాని ఆవరణలో లేని దుమ్ము నిండిన వాక్యాల్ని శుభ్రపరుచుకో .పరిమళపు నవ్వుల్నీ ఆశ లేకుండా ఆస్వాదించే మనసు గదుల్ని శుభ్రం చేసుకో.

ఆనందుడా...!

ప్రాణాన్ని వెన్నెల తో తడుపు.